Liedjes over boodschappers en boodschappen – en wat niet te doen met de eerste als de laatste niet naar wens is…

De volgende ochtend werd Sarah wakker van een vreemd geluid. Ring, ring, ring! Haar oude telefoon in de keuken rinkelde aanhoudend, alsof De La Soul – Ring Ring Ring (Ha Ha Hey) haar uit bed probeerde te krijgen. Slaperig strompelde ze naar beneden, maar toen ze opnam was er niemand aan de lijn. Alleen een vreemd elektronisch gezoem, dat haar deed denken aan deadmau5 – Messages from nowhere die ze ooit op een late avond had gehoord. Na het ontbijt liep ze naar de brievenbus. Tot haar verbazing zat er een brief in zonder afzender, met een stempel van “RETURN TO SENDER” erop gekrabbeld. Het deed haar glimlachen – Elvis Presley – Return To Sender schoot door haar hoofd terwijl ze de mysterieuze envelop bekeek. Binnen zat slechts een cryptische tekening van een vogel en de woorden “Let op de tekens”.

Tegen de middag hoorde Sarah rumoer op straat. Meneer Jansen stond heftig te discussiëren met de postbode over een verkeerd bezorgde brief. “Don’t shoot the messenger!” riep de postbode geïrriteerd, en Sarah moest denken aan John Scofield – Don’t Shoot The Messenger. Ze besloot te bemiddelen en ontdekte dat de brief eigenlijk voor haar was – een uitnodiging voor een reünie van haar oude school. Die avond, terwijl ze de brief herlas, kwam OutKast – The Letter op de radio. Het was alsof het universum haar een boodschap probeerde te sturen. Ze dacht aan alle brieven die ze nooit had geschreven, alle berichten die ze had willen versturen maar nooit had gedaan. Plotseling voelde ze de drang om haar gedachten op papier te zetten. Ze begon met een brief aan de burgemeester over de straatverlichting in haar buurt, geïnspireerd door P!nk – Dear Mr. President. Daarna schreef ze een lange brief aan haar zus in Australië, vol hoop voor betere dagen zoals PawPaw Rod – Message (Better Days) dat zo mooi verwoordde. De woorden stroomden uit haar pen alsof ze jaren had gewacht om dit te doen.

Ze liep naar haar oude grammofoon en zette Split Enz – Message To My Girl op. De melancholische melodie vulde de kamer terwijl ze nog een brief schreef, deze keer aan haar nichtje die net was afgestudeerd. Ze wilde haar laten weten hoe trots ze was, hoe de toekomst vol mogelijkheden lag. Toen ze klaar was met schrijven, voelde Sarah zich vervuld van energie. Ze plakte postzegels op alle brieven, denkend aan Stevie Wonder – Signed, Sealed, Delivered I’m Yours. De laatste brief was bijzonder – een kleurrijke kaart naar haar oude schoolvriendin Petra, gevuld met herinneringen aan hun jeugd. The Brothers Johnson – Strawberry Letter #23 speelde in haar hoofd terwijl ze de zoete woorden schreef over hun gedeelde verleden. Voor ze naar bed ging, zette Sarah nog even het nieuws aan. Train – The News vulde de kamer met verhalen van over de hele wereld. Ze realiseerde zich dat elke nieuwsuitzending eigenlijk een verzameling berichten was, verbindingen tussen mensen en plaatsen.

Met de muziek nog nagalmend in haar oren, viel Sarah tevreden in slaap, wetend dat ze de volgende dag vol nieuwe berichten en mogelijkheden zou zijn.

Een lijstje met slechte, goede, kleine en grote boodschappen.

Een boodschappentas vol met muzikale berichten