Alles van de grote schoonmaak (Wash, soap, cleaning) komt hier voorbij.

Het regende zachtjes toen de eerste klanken van Four Tet – Into Dust (Still Falling) door de lucht zweefden. De wereld leek even stil te staan, gevangen in een melancholische omhelzing. Binnen, in de warme gloed van haar huis, zette Sarah London Grammar – House op. De diepe, troostende beats vulden de kamers en creëerden een oase van rust.
De rust werd echter snel onderbroken. Haar buurman, meneer Jansen, was duidelijk bezig met zijn wekelijkse schoonmaakroutine, want de vrolijke deuntjes van Morrison – Cleaning Windows klonken door de open ramen. “Zo fris, zo schoon!” mompelde Sarah grinnikend, terwijl ze in gedachten OutKast – So Fresh, So Clean neuriëde. Ze besloot dat het ook tijd was voor haar eigen huishoudelijke taken.
Met Melanie Martinez – Soap op de achtergrond begon ze aan de vaat. De zeepbellen dansten in het licht, net als de “zeepbellen” waarover Nits – Soap Bubble Box later die dag zong, toen ze de radio aan had staan. Nadat de keuken glom, nam ze een moment voor zichzelf. Peter Gabriel – Washing of the Water vulde de ruimte, een ode aan zuivering en loslaten.
De middag vorderde, en Sarah voelde een drang om oude rommel op te ruimen, letterlijk en figuurlijk. Met Genesis – Throwing It All Away op repeat, gooide ze dingen weg die haar niet langer dienden. Het was een bevrijdend gevoel, een manier om “throwing good after bad” te voorkomen, zoals Brandi Carlile – Throwing Good After Bad zo treffend zong. Plotseling hoorde ze een bekend geluid van buiten. De wekelijkse carwash was begonnen, begeleid door de onmiskenbare klanken van Rose Royce – Car Wash. De energie was aanstekelijk. Later die avond, toen ze door de stad reed, kwam Talking Heads – Take Me to the River op de radio, en ze voelde een golf van vreugde. Het leven was in beweging, schoon en fris.
Maar de dag had nog een verrassing in petto. Een onverwachte stroomstoring wierp de buurt in duisternis, en meteen schoot Sarah Talking Heads – Burning Down the House te binnen. Gelukkig duurde de storing niet lang. Toen het licht weer aan ging, zette ze Orgone – The Cleaner op, een funky deuntje dat de dag perfect afsloot. Na alle schoonmaak en opruimwerk voelde Sarah zich helemaal verfrist, klaar voor een nieuwe week.

Leuke tekening weer, Wim. Maar toch een beetje een gemiste kans…

Heb je ooit de magie gevoeld wanneer schoonmaken en melodieën samenkomen? De poëzie van het poetsen en de passie voor de muziek zijn al eeuwenlang met elkaar verweven, en samen kunnen ze een ongeëvenaarde spetterkracht van expressie en emotie creëren. Als je in de poets-club zit, zijn hier enkele liedjes waarop je deze prachtige combinatie kunt verkennen en je huis weer kunt laten glimmen. Deze keer minimaal gitaargeweld te horen, want met twee handen aan de gitaar kun je natuurlijk niet poetsen!